Στους 208 ανέρχονται πλέον οι εστίες αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, οκτώ μήνες μετά την εμφάνιση της νόσου, ενώ σημαντικές εκκρεμότητες εξακολουθούν να δυσχεραίνουν την αντιμετώπιση της κρίσης.
Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 3 Νοεμβρίου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, υπό τον Αντιπεριφερειάρχη Πρωτογενούς Τομέα Κώστα Αρώνη και τον Ταξίαρχο Σταύρο Παλατίδη, αναδείχθηκαν οι καθυστερήσεις στις θανατώσεις ζώων, τα προβλήματα στα κτηνοτροφικά μητρώα και οι δυσκολίες στη διαχείριση των περιορισμών.
Παρά την έγκριση προσωρινού χώρου υγειονομικής ταφής στον Αχλαδόκαμπο, εξακολουθούν να εκκρεμούν θανατώσεις σε 12 έως 14 κοπάδια, ενώ περίπου 40 εκτροφές χρειάζονται ακόμη ελέγχους ή διορθώσεις στα στοιχεία τους.
Την ίδια στιγμή, νέα θετική εκτροφή στην Αγία Παρασκευή προστέθηκε στον κατάλογο των κρουσμάτων, επιβεβαιώνοντας ότι η επιδημιολογική κατάσταση παραμένει αβέβαιη. Σύμφωνα με τους στρατιωτικούς κτηνιάτρους, η άρση των περιορισμών εξαρτάται από την ολοκλήρωση της τελευταίας θανάτωσης και απολύμανσης, με τις αρχές του 2027 να αποτελούν, υπό προϋποθέσεις, ένα αισιόδοξο ενδεχόμενο.
Πίσω από τους αριθμούς, ωστόσο, βρίσκεται η αγωνία εκατοντάδων κτηνοτρόφων. Όσοι έχασαν τα κοπάδια τους βλέπουν την επιστροφή στην παραγωγή να απομακρύνεται, ενώ όσοι διατηρούν τα ζώα τους αντιμετωπίζουν αυξημένες ανάγκες σε ζωοτροφές και σοβαρούς περιορισμούς στη διάθεσή τους.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η κατάσταση των παραγωγών που συμμετέχουν σε αγροτικά επενδυτικά προγράμματα, καθώς η αδυναμία ανασύστασης του ζωικού κεφαλαίου ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους. Απαιτείται, επομένως, άμεση παρέμβαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για την προστασία τους από ενδεχόμενες κυρώσεις και την προσαρμογή των σχετικών προθεσμιών.
Παρά τις ανακοινωμένες αποζημιώσεις, που προβλέπεται να φτάσουν συνολικά τα 15,19 εκατομμύρια ευρώ, η οικονομική στήριξη από μόνη της δεν αρκεί. Οι κτηνοτρόφοι χρειάζονται σαφές χρονοδιάγραμμα, ολοκλήρωση των εκκρεμοτήτων και συγκεκριμένο σχέδιο για την ανασύσταση των κοπαδιών τους.
Η παρατεταμένη κρίση απειλεί πλέον όχι μόνο την παραγωγή, αλλά και τη βιωσιμότητα ολόκληρων οικογενειών και χωριών της Λέσβου, με τον κίνδυνο εγκατάλειψης της κτηνοτροφίας να γίνεται ολοένα πιο ορατός.
